บทที่ 63 บทที่ 63

เพียงวันแรกที่รังสิมันต์ไม่อยู่บ้าน บ้านหลังใหญ่เหมือนยิ่งดูกว้างขึ้นและดูเงียบเหงาไปถนัดตา จันทริกาถอนหายใจเบาๆ ขณะยกมือขึ้นลูบหัวเมสซี่ที่มาคลอเคลียอยู่ไม่ห่าง เธอกำลังพยายามระงับอาการวูบโหวงของหัวใจซึ่งเกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อคืน กระทั่งตอนนี้ก็ยังไม่ได้เบาบางลงเลยแม้แต่น้อย อาจเป็นเพราะเขาไปด้วยท่าท...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ