บทที่ 15 สั่นสู้ nc 1
ภูวิศส่งคีย์การ์ดให้กับพลอยนารา เมื่อรถจอดสนิทหน้าคอนโดมิเนียมหรูย่านใจกลางเมือง
คอนโดฯ แห่งนี้วายุอาศัยอยู่คนเดียวเพื่อความเป็นส่วนตัวและสะดวกต่อการเดินทางไปทำงาน ส่วนบิดามารดาและพี่สาวพักอยู่ที่บ้านอีกหลังไม่ไกลจากที่นี่มากนัก แต่ก่อนเขามักพาผู้หญิงมาค้างอยู่บ่อยๆ แต่หลังจากพี่ชายประสบอุบัติเหตุวายุก็ทำงานหนักมากขึ้น ความคาดหวังของครอบครัวว่าเขาจะแต่งงานกับผู้หญิงที่เหมาะสม ทำให้วายุต้องระมัดระวังตัว และยังไม่คบหาผู้หญิงคนไหนอย่างจริงจังสักคน
พลอยนาราเป็นผู้หญิงคนแรกในรอบสามเดือนที่วายุสนใจและอยากนอนด้วย เพียงแค่เห็นครั้งแรกก็รู้สึกสนใจ ชายหนุ่มแทบจะทนรอให้ถึงวันนี้ไม่ไหว
ตลอดทั้งวันวายุแทบไม่มีสมาธิกับการทำงานเลยสักนิด ใจเขาอยากกลับไปที่คอนโดฯ แต่ติดที่ต้องประชุมกับบอร์อบริหาร กว่าจะทุกอย่างจะเรียบร้อยก็เกือบจะสองทุ่ม
.....
ในขณะที่พลอยนารานั้นมาถึงคอนโดฯ ตั้งแต่หัวค่ำ หญิงสาวอาบน้ำแต่งตัวด้วยชุดนอนผ้าซาตินตัวบางที่คนของเขาเตรียมไว้ หญิงสาวรอการกลับมาของนายจ้างด้วยความกังวลตื่นเต้น เธอไม่รู้ว่าเวลาอยู่บนเตียงวายุจะเป็นแบบไหน จะเย็นชาไร้ความรู้สึกเหมือนภายนอกที่เห็นหรือจะป่าเถื่อน รุนแรงอย่างคลิปวิดีโอผู้ใหญ่ที่เธอเคยดู แต่ไม่ว่าจะเป็นแบบไหน พลอยนาราก็คิดว่าตัวเองจะต้องผ่านคืนนี้ไปให้ได้เพื่อเงินและโบนัสที่ภูวิศบอก
ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!
เสียงเคาะประตูทำให้คนที่กำลังคิดอะไรอยู่เพลินๆ ต้องสะดุ้ง เขาคงกลับมาแล้ว พลอยนาราเดินไปเปิดประตูต้อนรับ
“สวัสดีค่ะ”
“อืม” ชายหนุ่มสีหน้าเรียบเฉย แต่แววตาของเขานั้นดูเจ้าเล่ห์จนเธอประหม่าและเริ่มกังวล คำพูดหวานๆ ที่เตรียมไว้พูดเอาใจปลิวหายไปในอากาศ
เธอเดินไปหยิบน้ำในตู้เย็น ก่อนจะกลับมายื่นให้ผู้ชายตัวโตที่นั่งเอกเขนกอยู่บนโซฟาตัวใหญ่กลางห้องรับแขก
“คุณวายุจะอาบน้ำก่อนไหมคะ”
“ทำไม จะถ่วงเวลาเหรอ” วายุเลิกคิ้วถามแล้วจ้องลึกเข้าไปในดวงตากลมโต
“เปล่าค่ะ ฉันแค่คิดว่าคุณวายุทำงานหนักมาทั้งงันก็คงอยากจะอาบน้ำให้ร่างกายสดชื่นขึ้นเท่านั้นเองค่ะ” เธอตอบเสียวเบาหวิว ก่อนจะเดินถอนออกมายืนห่างๆ
“อืม” เขาเองก็รู้สึกเหนียวตัว อีกอย่างคืนนี้เขาก็มีเวลาสนุกกับเธอทั้งคืน
วายุพยายามไม่มองหน้าหญิงสาว เพราะกลัวตัวเองจะเผลอแสดงความต้องการที่มีอยู่แทบล้นอกของตัวเองออกไป
“คุณชื่ออะไรนะ” เขาแกล้งถามทั้งๆ ที่สืบข้อมูลเธอมาจนครบ
“พลอยนาราค่ะ”
“ชื่อเพราะดี คุณคงรู้ชื่อผมแล้ว”
“ค่ะ คุณวายุ”
“เรียกผมวินก็ได้” ในเมื่อจะนอนร่วมเตียงกันแล้วเขาก็อยากให้สนิทกันไว้
“ค่ะคุณวิน ฉันไปเตรียมน้ำอุ่นนะคะ” พลอยนาราพยายามเอาใจเขาอย่างที่สุด
“อือ ขอบใจ”
วายุใช้เวลาอาบน้ำเพียงไม่นาน พอออกจากห้องน้ำก็เห็นพลอยนารากำลังเตรียมเครื่องดื่มอยู่ที่เคาน์เตอร์บาร์ และเดาว่าคงเป็นภูวิศที่บอกว่าเขาชอบดื่ม แต่มันไม่ใช่คืนนี้
“ถ่วงเวลาพอหรือยัง” เสียงเข้มถามขึ้น
“หมายถึงอะไรคะคุณวิน อื้อ”
ยังไม่ทันที่หญิงสาวจะเอ่ยถามจนจบประโยค จู่ ๆ เขาก็คว้าเธอเข้าไปจูบโดยที่หญิงสาวไม่ทันตั้งตัวเลยสักนิด
ริมฝีปากร้อนบดขยี้เรียวปากบาง อย่างแนบชิดเร่าร้อน ก่อนมือหนาจะบีบคางมนเบาๆ เพื่อให้พลอยนาราเปิดเรียวปาก เปิดโอกาสให้เขาส่งลิ้นร้อนเข้าไปในโพรงปากของเธอได้อย่างสะดวก เพียงแค่สัมผัสแรกที่ลิ้นของวายุตวัดหยอกล้อกับลิ้นเล็ก พลอยนาราก็สั่นสะท้าน ชายหนุ่มหยอกล้อกับลิ้นของเธออย่างช่ำชอง พลอยนาราแทบจะหลอมละลายไปกับรสจูบที่เขามอบให้
ท่อนแขนเรียวเล็กคล้องไปบนลำคอของชายหนุ่ม เธอพยายามดึงทฤษฎีในสมองมาใช้ เรียนรู้ที่จะส่งลิ้นของเธอเข้าไปในโพรงปากของเขา เสียงของวายุครางต่ำในลำคออย่างพอใจ
แม้ในตอนแรกดูเหมือนคนตัวเล็กจะเก้ ๆ กัง ๆ และไม่ค่อยประสีประสาเท่าใดนัก แต่เพียงไม่กี่วินาทีถัดมา เธอกลับตอบสนองและจู่โจมเขากลับได้อย่างน่าทึ่งและเร้าอารมณ์เขาได้อย่างไม่น่าเชื่อ
ตอนนี้ความชำนาญของวายุกำลังทำให้เธอละลายไปในอ้อมกอด หญิงสาวเกาะลำคอเขาแน่น ร่างกายทั้งสองแนบชิดจนไม่มีช่องว่าง
พลอยนาราพยายามผลักให้เขาออกเพราะเธอกำลังจะขาดอากาศหายใจ
“ใช้ได้นี่” วายุวายุผละริมฝีปากออกแล้วมองเธอด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยแรงอารมณ์และความปรารถนา
เมื่อได้คำชมพลอยนาราก็รู้ว่าตัวเองมาถูกทางแล้ว ครั้งนี้หญิงสาวจึงเป็นฝ่ายเริ่มจูบเขาก่อน มือเล็กสอดเข้าไปในสาบเสื้อคลุมอาบน้ำ ลูบไล้ไปตามลำตัวของชายหนุ่มอย่างหลงใหล
“แบบนี้สิ ถึงถูกใจผม” วายุรู้สึกร้อนรุ่มไปทั่วทั้งกาย เมื่อมือเล็กของเธอยังคงวนเวียนอยู่ตรงหน้าอกแกร่ง ลากไล้มายังหน้าท้องที่เต็มไปด้วยมัดกล้าม
“อ่า นารา คุณทำให้ผมคลั่งตายรู้ตัวไหม”
“นั่งลงนะคะคุณวิน ฉันจะทำให้คุณมีความสุข” พลอยนารากระซิบเสียงกระเส่า พยายามทำตามคลิปภาพยนตร์ผู้ใหญ่ที่เธอเปิดดูซ้ำแล้วซ้ำเล่าจำได้ขึ้นใจ
เธอออกแรงผลักให้เขานั่งบนโซฟา ก่อนจะขึ้นไปนั่งอยู่บนตักของเขา ปากเล็กเริ่มจูบอีกครั้ง แม้ยังไม่ชำนาญแต่วายุนั้นพอใจเป็นอย่างมาก ชายหนุ่มถอดเสื้อคลุมของตัวเองออกเพราะรู้สึกว่ามันช่างเกะกะเหลือเกิน
“ใช้ปากให้ผมหน่อย” เขาออกคำสั่ง อยากจะรู้ว่าปากของเธอเวลาครอบครองความเป็นชายของเขามันจะรู้สึกดีแค่ไหน
พลอยนาราลงมาคุกเข่าตรงหน้า สายตาเธอมองความเป็นชายของเขาแล้วแทบอยากจะกรี๊ดเพราะมันไม่เหมือนที่เธอเคยเห็น
“ทำไม ไม่เคยเหรอ” วายุถามเย้าเมื่อเห็นเธอนิ่งอึ้งไป
“เปล่าค่ะ” หญิงสาวกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก
“แล้วทำไมถึงได้ตัวสั่น”
“ก็มันใหญ่กว่าที่เคยเห็น แล้วนี่ก็เป็นครั้งแรกของคุณกับฉัน”
