บทที่ 33 ยุงที่นี่มันร้าย nc

“คุณวินขา ไม่ไหว นาราไม่ไหว” พลอยนาราเสียงกระเส่า วายุถอนความเป็นชายออกจนเกือบสุด ก่อนจะกดเข้าลึกอีกไม่กี่ครั้ง เสียงเธอกับเขาก็สอดประสานเมื่อครั้งนี้ทั้งสองไปถึงขอบฟ้าสีรุ้งพร้อมกัน

หญิงสาวกอดเขาแน่น ปากเล็กดูดลำคอเขาอย่างแรง ไม่สนว่าเขาจะเจ็บแค่ไหน เธอไม่อาจยับยั้งใจตัวเองได้เลยสักนิด

ความอุ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ