บทที่ 49 เสียงหัวเราะที่ไม่มีมานาน

ลมทะเลพัดแรง แสงอาทิตย์กำลังจะลาลับขอบฟ้า เด็กหญิงตัวน้อยวิ่งเล่นอย่างสนุกสนานบนพื้นทรายขาวละเอียด เสียงหัวเราะสดใสของเธอทำให้ผู้ใหญ่หลายคนรู้สึกมีความสุข

“คุณวิ คิดอะไรอยู่” วสันต์ถามภรรยา

“ฉันกำลังคิดว่าน้องพราวคงอายรุ่นราวคราวเดียวกับหลานของเรา” วิภารัตน์ตอบสามี

“นี่ยังคิดแบบนี้อยู่อีกเหรอ”...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ