บทที่ 47 ไม่น่าเป็นห่วง

เรื่องงานเลี้ยงของสีฮูหยินถูกเหล่าบุรุษที่ไปร่วมประชุมพูดถึงหลังจากเดินออกมาจากการประชุมอย่างสนุกสนาน โดยมีเสนาบดีสีพูดจาโอ้อวดอยู่อย่างหยิ่งผยอง ท่าทางไม่ต่างอะไรจากคางคกอ้วน ๆ ตัวหนึ่ง เหล่าบรรดาขุนนางฝ่ายขวา ต่างก็เข้าไปพูดจาเอาอกเอาใจจนน่ารังเกียจ คล้ายกับแมลงวันตอมมูลสัตว์

เว่ยจงหมิงมองผ่าน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ