บทที่ 62 สถานการณ์ตึงเครียด

ป่านนี้นางน่าจะไปถึงเสิ่นหนานแล้ว เว่ยเจิ้งหยางให้คนตามไปอารักขาฟู่เหยาเหยาอยู่จำนวนหนึ่ง อย่างน้อยก็เป็นไมตรีจิตครั้งสุดท้ายของการเป็นสามีภรรยา ถึงแม้จะเป็นช่วงเวลาสั้น ๆ ก็ตามที

เมื่อให้คนไปส่งแล้ว เว่ยเจิ้งหยางไม่ได้ใส่ใจในตัวนางอีก กระทั่งท้องฟ้าสว่างปลอดโปร่งไร้วี่แววของเมฆฝน คนที่เขาส่งไปจ...