บทที่ 3 ตอนที่ 2 คืนนี้ไปด้วยกันไหม Mini Nc
ตอนที่ 2 คืนนี้ไปด้วยกันไหม Mini Nc
เช้าวันต่อมา
ชายหนุ่มรีบเร่งแต่งตัวเพื่อไปยังท่าเทียบเรือก่อนเวลาที่นักท่องเที่ยวจะมาถึง ในขณะที่เขากำลังลงลิฟต์เสียงสายเรียกเข้าก็ดังขึ้น..
(คุณภูผาคะ ทางเรากำลังทยอยขึ้นเรือ กำหนดออกในอีกสิบนาทีค่ะ)
"ทำไมเวลาคลาดเคลื่อน ผมกำลังไป"
(หากรออีกครึ่งชั่วโมงคลื่นลมจะแรงค่ะ เมื่อคืนดิฉันส่งเมลให้คุณแล้วนะคะ)
"วันหลังถ้ามันสำคัญแบบนี้โทรมาได้ไหมคุณหลิน"
(ดิฉันขอโทษค่ะ)
"ถ้าแบบนี้ผมคงไปไม่ทัน ฝากไกด์ช่วยดูแลแขกดี ๆ ล่ะ"
(รับทราบค่ะคุณภูผา)
"ครับ" ชายหนุ่มตอบครับและถอนหายใจ ชั่งใจอยู่ครู่หนึ่งว่าควรกลับขึ้นห้องไปนอนต่อหรือออกไปหาอะไรกระแทกปากยามเช้า
ในเมื่อลงมาแล้วลองไปหาอะไรกระแทกปากหน่อยคงไม่เสียหาย อีกอย่าง..กินแล้วค่อยนอนก็ยังได้
เขาเลือกสถานที่ไม่ใกล้ไม่ไกล เดินไปเพื่อหาอาหารเช้ารองท้อง..ไม่รู้บังเอิญหรือตั้งใจ เขาเห็นเด็กผู้หญิงคนเมื่อวานอีกแล้ว กำลังหอบของพะรุงพะรังเลย
"หึ.." เสียงแค่นหัวเราะในลำคอดังขึ้น แล้วเมินเฉยต่อเธอผู้นั้นเข้าไปในร้านอาหารที่ชื่อว่าติ่มซำ..
ภูผาใช้เวลากินข้าวต้ม ขนมจีบอยู่ไม่นาน ชายหนุ่มก็วางแบงก์สีม่วงลงบนโต๊ะแล้วเดินล้วงกระเป๋ากางเกงออกจากร้าน
ปึก! เสียงร่างเขาชนเข้ากับใครคนหนึ่งที่ตัวเล็กกว่า ทว่ากลิ่นหอมของเธอมันกลับแตะจมูกเรียกความสนใจจากที่ชนเป็นต้องก้มมองใบหน้าหญิงสาวผู้นั้น..
"ข..ขอโทษค่ะ" ใบหน้าไร้เครื่องสำอางเงยขึ้นแล้วโน้มศีรษะขอโทษร่างสูงตรงหน้าก่อนจะเอียงคอขมวดคิ้วมองด้วยความประหลาดใจ คนถูกมองแสร้งทำมือจับจมูกแล้วเบือนหน้าหนีไปอีกทาง เอื้อมมือไปดันหญิงสาวที่ยืนขวางทางอยู่ให้ถอยออกจากทางเดิน
"คุณ..คุณ หนูขอโทษคุณแล้วนะ ขอโทษหนูกลับด้วยสิ" หญิงสาวพูดตามหลังแล้ววิ่งไปดักหน้า
"อะไรของเธอ ?" คราวนี้เขาขมวดคิ้วมองไม่เข้าใจ ร่างเล็กตรงหน้าถึงกับกอดอกเชิดหน้าขึ้น
"เมื่อกี้นี้เราเดินชนกัน หนูขอโทษแล้ว คุณต้องขอโทษหนูกลับด้วยเหมือนกัน"
"เป็นเด็กเป็นเล็กมาพูดให้ผู้ใหญ่ขอโทษ ? เธอเดินไม่ดูทางแล้วยังมาโทษฉันอีก"
"หนู..ปวดแขน" แสร้งทำท่าจับแขน จนคุณคนตรงหน้าคว้ามือที่จับแขนข้างซ้ายให้มาจับข้างขวา ก่อนจะเอ่ย..
"เมื่อกี้ชนข้างนี้ เป็นเด็กเป็นเล็กหัดโกหก" พูดแล้วมะเหงกหน้าผากไปหนึ่งที โทษฐานที่พูดเกินจริง ทำร่างเล็กยืนลูบหน้าผากหน้าบูดหน้าบึ้งมองตามหลัง
ภูผายกมือข้างที่จับมือเด็กคนนั้นขึ้นมาแตะที่ปลายจมูก จนได้กลิ่นหอมอ่อน ๆ ของเธอ เขาแค่นหัวเราะในลำคอส่ายหน้าไปมาโดยไม่ได้หันหลังกลับไปมอง เพราะคิดว่าคงไม่บังเอิญเจอกันเป็นครั้งที่สามอีกแน่นอน
หญิงสาวร่างเล็กมองชายหนุ่มจนลับสายตาพร้อมกับรอยยิ้มจาง ๆ ที่ปรากฏขึ้นบนใบหน้า เสมือนว่าเล็งเป้าหมายไว้เรียบร้อย..
ตกดึก..
ทะเล
ความคิดถึงทำให้เขาต้องมาหยุดยืนในสถานที่คล้ายคลึงความทรงจำ ด้วยที่ภาพในวันวานเมื่อตอนยังมีความสุขคอยมาหลอกมาหลอนซ้ำ ๆ และไม่รู้ว่าอะไรดลใจทำให้เขาเดินตามชายหาดทรายต่อไปเรื่อย ๆ จนไปเจอบาร์ที่ตั้งอยู่ริมหาด
ตาคมเหลือบไปเห็นร่างเล็กที่เพิ่งชนเมื่อเช้าอยู่ในชุดที่มัน..น้อยชิ้นพร้อมกับแสงสีที่ชวนให้เขาคิด..
"ยินดีต้อนรับค่ะ"
"อืม" เพียงแค่ความคิดเธอก็มาหยุดยืนตรงหน้าเหมือนว่าพร้อมจะเสนอร่างกายให้เขาทุกเมื่อ เจ้าของเสียงเมื่อครู่ถือวิสาสะเดินกอดแขนรั้งร่างสูงเข้าไปนั่งในบาร์พร้อมกับหยิบยื่นเมนูให้
"ทำงานที่นี่ ?"
"ใช่ค่ะ" เธอยิ้มหวานตอบ ย่อตัวนั่งลงเบียดคุณเขาจนบั้นท้ายแทบจะนั่งอยู่บนตักเขา เสือภูผาไม่รอช้าตวัดแขนโอบรอบเอวรั้งขึ้นมานั่งบนตักทันที ก่อนจะบอกให้เธอช่วยแนะนำเมนูเครื่องดื่มในร้านที่ไม่ใช่แค่เบียร์เหมือนเมื่อวาน
ร่างเล็กจัดการทุกอย่างให้เขาเสร็จสรรพ จนได้ยินเด็กเสิร์ฟในร้านเรียกเธอว่าแพรวเขาจึงพยักหน้าจำชื่อนั้นไว้เผื่อจะได้ใช้เรียกบ้าง
และทันทีที่เธอวางเครื่องดื่มลงตรงหน้าเขาก็เอ่ย..
"ชื่อแพรวเหรอ"
"หนูชื่อแพรวดาวค่ะ แต่ทุกคนชอบเรียกแพรวเฉย ๆ มันสั้นดีมั้ง แล้วคุณล่ะคะชื่ออะไร.." หญิงสาวพูดแล้วคว้าแขนของชายหนุ่มที่วางบนโต๊ะออก พาตัวเองกลับเข้ามานั่งบนตักเขาแล้วใช้แขนข้างนั้นมาโอบรอบเอวของตัวเอง จนเขา..ลูบไล้หน้าท้องแบนราบแผ่วเบา ชายหนุ่มหัวเราะในลำคอเมื่อเห็นท่าทางเล่นด้วยจึงตอบกลับ..
"ภูผา"
"หนูจำแล้วนะ"
"?"
"หนูจะไม่ตั้งชื่อลูกซ้ำกับพ่อเขาค่ะ" แพรวดาวพูดแล้วเอียงศีรษะลงไปซบไหล่ชายหนุ่ม ทำเจ้าของไหล่หัวเราะออกมาเบา ๆ ก่อนจะกระซิบถาม
"คืนนี้ไปด้วยกันไหม"
"ตอนนี้เลยไหมคะ.."
"อยากโดนแล้ว ?" เขาถามแล้วขยับใบหน้าไปกดปลายจมูกดอมดมกลิ่นหอมที่ไหล่มน จนเจ้าของไหล่ขยับดุกดิกกระซิบ
"ออกไปกันก่อน อย่างอื่นค่อยว่าไงคะ.."
"อืม เอาสิ" เขาว่าแล้วก็เคลื่อนมือมาสัมผัสบั้นท้ายกลมกลึงดันเธอให้ลุกขึ้นยืน โดยยกเครื่องดื่มที่เพิ่งวางลงจนหมดแก้วพร้อมกับควักแบงก์สีม่วงออกมาวางไว้หนึ่งใบ
แขนข้างหนึ่งดันแพรวดาวให้เดินนำหน้าก่อนจะวางมือลงบนเอวเล็กคอดเคลื่อนลงมาลูบคลำที่บั้นท้ายในตอนที่กำลังเดินออกไปด้วยกัน
ภายในใจร่างเล็กเต้นระส่ำ..สมแล้วกับที่แต่งตัวน้อยชิ้นพร้อมกับแต่งหน้าจัดเต็มให้ดูเป็นสาวมากยิ่งขึ้น จนเขาที่เมินเฉยต่อกันหันมาสนใจกัน
