บทที่ 115 ตอนที่ 32.2 เกราะคุ้มภัยของใครคนที่ไม่มีอยู่จริง

มังกร Part 

กึก! ตึก ๆ ๆ!! “อึก!”

“เป็นอะไรคะ” อีกแล้วนี่เป็นครั้งที่สองที่ผมรู้สึกหัวใจหวิว ๆ บางครั้งก็ใจหายวาบตั้งแต่เมื่อหลายชั่วโมงกว่าแล้ว อาการสะดุดของตัวเองคงชัดเจนจนเอ็มม่าต้องยกมือมาแตะแก้ม ดวงตาเต็มไปด้วยความห่วงใยคือสิ่งที่ทำให้ผมตัดสินใจจูงมือพาเธอออกไปจากงานเลี้ยงฉลองของค...