บทที่ 135 ตอนที่ 38.2 กลุ่มผู้คนที่ลงทัณฑ์

ตามรัก Part

“อะ เอ่อขอโทษครับผมนึกว่าไม่มีคนอยู่น่ะ”

“คิดว่าไม่มีใครอยู่แล้วจะขึ้นมาทำไมหรือจะอู้งาน?” ความอบอุ่นจากอ้อมแขนของพี่ขุนยังคงไม่ห่างหายไปไหน แม้ห้องโถงซึ่งจัดเป็นจุดพักผ่อนของผมบนชั้นสองของร้านกาแฟแห่งนี้จะถูกพนักงานในร้านคนหนึ่งเดินขึ้นมาแล้วก็ตาม ตรงกันข้ามผมกลับได้ยินประโยคชวนตี...