บทที่ 146 ตอนที่ 41.2แรงเหวี่ยงของโลก

สงคราม Part

ตรู๊ด ๆ ๆ “สวัสดีครับ” อ้าวฉิบหายแล้วไงใจกำลังคิดอยู่ว่าจะโทรไปดีไหมแต่ปลายนิ้วดันกดโทรออกเสียได้ แม้ไม่ได้พูดคุยกันบ่อยครั้งแต่น้ำเสียงนั้นก็ยังติดหูผมอยู่ดีคุ้นเคยตลอดเวลาแม้ในยามไม่ได้เจอกันก็ตาม

“สวัสดีครับจะคุยกับใครครับ”

“กูเอง” ปลายสายคงรู้ว่าเป็นผมถึงได้เงียบไปพักหนึ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ