บทที่ 147 ตอนที่ 41.3 แรงเหวี่ยงของโลก

สงคราม Part

หมับ เฮือก! “อื้อ” ตุบ ๆ!

จุ๊ ๆ “ดิ้นทำไมวะเดี๋ยวลูกก็ตื่นหรอก” เพียงแค่ฝ่ามือผมตะปบปิดปากคนที่กำลังหลับสบายก็ผวาตัวลุกขึ้นมาฟาดมือไม้ใส่ผมไม่ยั้ง แต่พอท้วงติงออกไปไม่รู้ว่าเป็นเพราะมันรู้ว่าเป็นผมหรือเพราะกลัวว่าลูกที่นอนในเปลจะตื่นกันแน่การต่อสู้ขัดขืนจึงค่อย ๆ เบาบ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ