บทที่ 100 สมควรตาย2/2

“เจ้าบังอาจยิ่งนักรู้ทั้งรู้ว่าเราเป็นใครแต่ก็ยังกล้าที่จะเอ่ยวาจาสามหาวกับเรา เจ้าคงไม่คิดว่าเราจะกล้าสังหารเจ้าอย่างเปิดเผยเช่นนี้สินะ” เฉิงหนิงเฉิงเอ่ยเสียงแข็ง

“ต้องขออภัย แต่ข้าน้อยมิทราบจริง ๆ ว่าคุณชายเป็นใคร มิเช่นนั้นคุณชายช่วยบอกข้าน้อยผู้โง่เขลาได้หรือไม่” ชุนฟ่านเจี้ยนแสร้งตีหน้าซื่อ ทำ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ