บทที่ 120 ไม่เสียแรงที่มีชีวิตอยู่

วันต่อมา

หยางตวนตวนถึงจะเคยเข้าวังมาก่อน แต่ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่เขาตื่นเต้นดีใจจนยากที่จะพรรณนาออกมาได้ เขาตื่นแต่เช้ามารอที่หน้าประตูวังตั้งแต่ประตูวังยังไม่เปิด เขาเดินวนไปวนมาจนถึงเวลาที่ขันทีตำหนักเฉียนชิงมาพาเขาเดินไปพบหนิงเฉิงฮ่องเต้

ใจเขาเต้นไม่เป็นจังหวะ แต่เขาก็เริ่มวิตกกังวลมากขึ้นเรื...