บทที่ 27 วาจากำแหง1/2

หนิงเฉิงฮ่องเต้นั่งลงบนเตียงนอน เพียงเขายกมือขึ้นโบกครั้งเดียว แสงสว่างจากเทียนทั่วห้องก็ดับลงทันที มีเพียงแสงจันทร์ที่สอดส่องเข้ามาทำให้มองเห็นลาง ๆ เขาแอ่นตัวนอนลงบนเตียงนอนอย่างช้า ๆ แล้วจึงหลับตาลงอย่างเงียบๆโดยที่ไม่ได้พูดอันใด

หลี่เยว่เล่อระบายลมหายใจออกเบา ๆ อย่างโล่งอกที่เห็นเขานอนนิ่งไม่ขย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ