บทที่ 37 ของขวัญอำลา2/2

“ข้าเห็นแก่ความสามัคคีของพวกเจ้า และดูจากที่พวกเจ้าเอ่ยขอร้องข้าด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนลงแล้ว ข้าเชื่อว่าวันนี้พวกเจ้าคงได้เรียนรู้หลายอย่าง แต่จะให้ข้าปล่อยนางกำนัลเหมียนไปเฉย ๆ ก็มิได้ เช่นนั้นเพื่อเป็นการขัดเกลานิสัยของนาง ข้าจะให้นางออกจากวังไปไหว้พระสวดมนต์นับตั้งแต่พรุ่งนี้และกลับมาหลังปีใหม่”

...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ