บทที่ 95 ข้าเป็นเพียงสตรีโง่เขลา2/2

หลู่ม่านม่านใจคอไม่ดีตั้งแต่ได้ยินนางกำนัลจินไปตาม เพียงนางกำนัลจินบอกว่าหลี่เยว่เล่อร้องไห้นางก็ไม่ฟังอันใดอีก รีบวิ่งมาหาหลี่เยว่เล่อด้วยความเป็นห่วงในทันที และยิ่งหลู่ม่านม่านได้เห็นคราบน้ำตาบนใบหน้าของหลี่เยว่เล่อก็ยิ่งเพิ่มความเป็นกังวลเพิ่มขึ้นไปอีก

หลี่เยว่เล่อรู้ว่าหลู่ม่านม่านเป็นห่วงนางมา...