บทที่ 12 ตอนที่6 ชวนลงอ่าง

เภตาใจสั่นทุกคำพูดของประธานเควินเหมือนปืนยิงใส่หัว กระสุนนับสิบทะลุเข้าสมองเธอจนด้านชา การเปลี่ยนแปลงที่รวดเร็วเกินกว่าตั้งรับทันมันทำให้เธอทำตัวไม่ถูก โดยเฉพาะกับสถานะใหม่ จู่ๆ ก็กลายเป็นลูกน้องของบริษัทเคพีแอลอย่างไม่รู้ตัวอีก

ประธานเควินจงใจมัดมือชกอย่างนั้นสินะ

"อย่ามองผมด้วยสายตาแบบนั้น คุณไม่มีสิทธิ์สงสัยในตัวคนที่ช่วยคุณออกมา"

"ฉันสงสัยสักข้อไม่ได้เลยเหรอคะ"

พอเควินไม่ตอบเภตาก็เริ่มรู้ตัวว่าไม่ควรถาม เธอถอนใจเฮือกไม่รู้ต้องทำตัวอย่างไร คำสั่งของเขากับงานแรก มีอะไรบ้างที่เธอต้องรับใช้ให้เขาพอใจ

เภตานั่งเงียบครู่หนึ่ง เป็นครู่หนึ่งที่นานมากทีเดียวกว่าจะกล้าลุกลงจากเตียง หญิงสาวเดินมาหยุดตรงหน้าประธานคนใหม่ คนนั่งจิบไวน์เงยหน้ามองตอบ สายตาพราวระยับมันสวยมากในความคิดของเภตา ผู้ชายคนนี้มีดวงตาที่สวยขนาดนี้เชียวหรือ

หญิงสาวกลืนน้ำลาย ความรู้สึกบางอย่างกระตุ้นให้ใจเต้นแรง หวังว่าเขาจะไม่ได้ยินเสียงหัวใจเธอ

"เอ่อฉันคิดว่าคุณอาจต้องการคนปรนนิบัติ"

เควินเลิกคิ้วมองคนตรงหน้า ความใจกล้าของเธอมาแล้วสินะ

"แต่ฉันปรนนิบัติไม่เป็น ฉันจะทำความสะอาดห้องให้ล่ะกันค่ะ!"

พูดจบเภตาก็รีบหันหลังตั้งท่าจะไปหาไม้กวาด ทว่าแขนกลับถูกฉุดไว้ พร้อมกับรู้สึกได้ว่าขาตัวเองไม่อยู่ติดพื้นแล้ว ร่างบางถูกดึงให้หันกลับมา ด้วยแรงกระชากดึงขนาดนั้นมีหรือที่เธอจะไม่ล้มแหมะไปบนตักเควิน สายตาประสานกันเข้าอย่างเหมาะเจาะเหลือเกิน คนถูกจ้องนิ่งเฉยแต่เธอนี่สิใจหายไปอยู่ตาตุ่มแล้ว

เภตาใจหายใจคว่ำรู้สึกได้ถึงแผ่นหลังที่ชาวูบวาบ เหตุก็เพราะกลัวนั่นล่ะ มันไม่เคยเกิดในชีวิตเลยสักครั้ง เห็นฉากแบบนี้แต่ในละครพอมาเจอเข้ากับตัวบอกเลยแทบช็อก!

ความคิดของเภตามีแต่ความประหม่าและกลัวซึ่งผิดกับเควินลิบลับ สำหรับผู้ชายอย่างเขามันมีแค่อย่างเดียวคือต้องการลองเชิงผู้หญิงคนนี้ แต่ที่ไหนได้เขากลับได้แมวขี้กลัวมาตัวหนึ่ง ทั้งที่หลงคิดไปไกลว่าจะได้เจอแมวยั่วสวาท

"ปล่อยฉันได้ไหมคะ ฉันจะได้ไปหาไม้กวาดมาทำห้องให้คุณ"

เสียงอ่อนหวานของเธอดูแผ่วเบาลงไปทุกที แล้วไหนจะคำพูดอีกเล่า เธอคิดว่าเขาตลกนักหรือไงกัน

"เหอะ...แม่บ้านผมมีเยอะแล้ว ทำอย่างอื่นสิ"

"ฉันถนัดทำการตลาด แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลาเข้าบริษัท สิ่งที่ฉันทำได้ก็มีแต่ทำความสะอาดนี่คะ"

"ดึกแบบนี้มันใช่เวลาทำความสะอาดเหรอ" เควินชักอยากดุเธอเสียจริง บทจะไม่ฉลาดก็เล่นเอาเขาอ่อนใจ

เภตามองลึกเข้าไปในดวงตาของเควิน เธอรู้สึกอึดอัดกับการมองที่ไม่ปกติของเขา และไหนมือที่จับเอวอยู่อีกล่ะ เธอไม่ได้โง่พอที่จะไม่รู้ว่าเจ้านายใหม่ต้องการอะไร

เพียงแต่...เธอไม่ใช่ผู้หญิงขายตัวนะ ถึงจะเสียความบริสุทธิ์ไปแล้ว แต่ใช่ว่าจะเสียศักดิ์ศรี ถ้าเขาไม่รักไม่ได้ชอบ บอกตามตรงเลยเธอยอมนอนกับเขาไม่ลงหรอก

"จ้องหน้ากันขนาดนี้ กำลังอ่านใจผมอยู่สินะ"

"เปล่าค่ะเปล่า!" เภตารีบปฏิเสธหันหน้าหนีไปทางอื่น "ฉันแค่ไม่รู้ว่าจะทำอะไรให้คุณพอใจ"

เควินยิ้มหวาน ถึงเภตาในเวอร์ชั่นมีสติจะดูเดียงสา แต่มันก็มีมุมน่ารักที่ถูกใจเขาอยู่ ดังนั้น เขาจะเป็นฝ่ายเริ่มเองล่ะกัน

"ตอนนี้ผมร้อนมากอยากอาบน้ำ คุณช่วยผมได้ไหมล่ะ"

เภตาตะลึงกับคำขอที่ชัดเจนนี้ นึกย้อนไปถึงงานที่บอกทำ24ชั่วโมงกับเงินเดือนหลักแสน รวมถึงที่เขาประมูลเธอมา มันหมายรวมเรื่องอย่างว่าด้วยสินะ

ตายๆ เธอจะทำยังไงดี! ถึงเขาจะหล่อลากดินจนอยากพลีกายให้ แต่เธอทำไม่ลงจริงๆ!!

"คุณช่วยไปเตรียมน้ำให้ผมอาบที ทุกอย่างอยู่ในห้องน้ำแล้ว"

"คะ?!"

"งงอะไร"

เควินย้อนถามหลังจากเห็นแววตาตื่นๆ ของหญิงสาว ท่าทางของเธอทำให้เขาใจร้อนอยากกินร่างเล็กนี่ซะเดี๋ยวนี้เลย

"หรือคุณอยากให้ผมทำอย่างอื่นก่อนอาบน้ำดี"

"ไม่ๆ ค่ะ!"

เภตารีบโบกมือปฏิเสธ ตัวเธอสั่นสะท้านขณะนั่งอยู่บนตักของเขา เควินอมยิ้มด้วยความชอบใจ

"มองฉันแบบนี้ทำไมคะ คุณมองยังกับว่าฉันสวย"

เควินส่ายหน้า

"ไม่เลย คุณไม่สวย"

แล้วคนฟังก็หน้ามุ่ยคิ้วขมวด ก่อนจะชาไปทั้งหนัากับคำแสนตรงจากปากคนหล่อ เธอรู้ตัวว่าขี้เหร่แต่ก็ไม่คิดว่าเขาจะกล้าพูดใส่หน้า อย่างว่าล่ะนะ ใครมันจะเกรงใจคนไม่สวยกัน เภตาไม่โกรธผู้ชายคนนี้หรอก แค่น้อยใจโชคชะตาเท่านั้นเอง

"ดีค่ะ ที่คุณเห็นฉันไม่สวย ฉันจะได้ทำงานอย่างสบายใจ"

สบายใจงั้นเหรอ... เควินอยากจะหัวเราะ เธอช่างไม่รู้อะไรซะแล้ว ถึงหน้าไม่สวย แต่มีอย่างอื่นที่สวย โดยเฉพาะเวลาเธอเปลือยกายนี่ล่ะที่ทำให้เขาคลั่งแทบตาย

"รบกวนช่วยปล่อยฉันก่อนค่ะ จะได้ไปเตรียมน้ำให้คุณอาบ"

เควินยอมคลายมือ คนตัวเล็กรีบลุกขึ้น ราวกับกลัวว่าจะถูกจับไว้อีกเธอรีบเดินกึ่งวิ่งเข้าห้องน้ำไปทันที

เควินมองร่างบางที่หายเข้าไปในห้องน้ำ หัวใจเขามีชีวิตชีวาขึ้นมาอีกครั้ง เป็นความสุขเล็กๆ ที่ไม่อาจหุบยิ้มได้เลย

ชายหนุ่มดื่มไวน์อีกสักพักก็ลุกขึ้นถอดเสื้อสูทออก ตามด้วยเสื้อตัวในและกางเกง ก่อนจะคว้าผ้าขนหนูมาพันท่อนล่างไว้ จากนั้นเดินตรงเข้าห้องน้ำ

เสียงเปิดประตูเข้ามาอดทำให้เภตาหันไปมองไม่ได้ เธอไม่คิดว่าเจ้านายจะเข้ามาเร็วขนาดนี้

"คุณเควินคะ ฉันยัง...โอ๊ะ!"

เภตาตาลุกวาว ใจเต้นระทึกขณะมองเจ้านายหนุ่มที่ก้าวเข้ามาในห้องน้ำด้วยสภาพผ้าขนหนูผืนเดียว กล้ามแขนเป็นมัดใหญ่โต และไหนจะหน้าอกที่ดูบึกเห็นร่องชัดเจน นี่เขาซ่อนรูปขนาดนี้เชียวเหรอ

เภตากลืนน้ำลาย สายตาเธอมองต่ำลงมา ซิกแพคอร่ามตาอะไรเช่นนี้ โดยเฉพาะตรงจุดนั้นของผู้ชาย ถึงแม้ไม่เห็นเต็มตา แต่เธอก็ได้เห็นไรอ่อนที่อยู่เหนือสิ่งนั้น!

"คุณเควินหยุดอยู่ตรงนั้นก่อนนะคะ ฉันขอออกไปก่อน!"

เภตาทำตัวไม่ถูกถ้ายังอยู่ในนี้ต่อ เธอไม่กล้ามองใบหน้าหล่อเหลานั้นแล้ว หรือพูดให้ถูกไม่อยากเห็นอะไรเลยดีกว่า

กำลังจะออกจากห้องน้ำ เควินก็พูดมา น้ำเสียงเขาออกปกติ ทว่าเภตากลับสะดุ้ง

"คุณต้องอยู่ก่อน เผื่อผมจะเรียกใช้อะไร"

"เอ่อคือ...ฉันขอตัวดีกว่าค่ะ"

"ผมเสียเงินไปตั้งเยอะ คุณจะขัดใจผมเหรอ"

เภตาอยากบอกใจจะขาดว่าเธอไม่ได้เรียกร้องให้เขามาช่วยสักหน่อย ถึงการช่วยมันจะทำให้เธอรอดจากมือมารที่ไม่รู้จัก แต่กับประธานเควินเขาก็ไม่ต่างกับเสือที่ไม่น่าเข้าใกล้

"จะยืนตรงนั้นอีกนานไหม"

ชายหนุ่มพูดโดยที่ไม่สนใจว่าเภตาจะมองอยู่หรือเปล่า เขาสลัดผ้าขนหนูทิ้งแล้วก้าวลงอ่างอาบน้ำอุ่นอย่างหน้าตาเฉย เภตาผู้เห็นทุกอย่างยืนอ้าปากค้าง เธอบอกไม่อยากเห็น แต่สุดท้ายก็คาตา ความยิ่งใหญ่ของผู้ชายมันขนาดนี้เลยหรือ!

หัวที่ยืดออกมาจากกลางลำตัวดูเหมือนมีชีวิต มันผงาดผึ่งผายราวกับจงใจอวด พอเจ้าของกายกำยำขยับตัวหน่อยเจ้าสิ่งนั้นก็ยิ่งลำพองตั้งตรงอย่างกับธนูที่พร้อมพุ่งใส่

เภตากลืนน้ำลายเอื๊อกเมื่อสายตามองเลยขึ้นไปอีกนิด เหนือลำใหญ่คือไรอ่อนที่มีเหมือนกันกับเธอ แต่ต่างตรงที่ว่ามันดกครึ้มมากกว่าชวนให้ความยิ่งใหญ่นี้น่าเกรงขามมากขึ้นไปอีก

เภตาที่เหมือนเด็กสาวไม่ประสีประสาเห็นของลับของความเป็นชายเข้ามีหรือใจจะไม่เต้นระทึก หน้าเธอร้อนฉ่า แถมตัวก็ชาไปหมด ในขณะที่คนแก้ผ้าไม่ยักจะอาย!

"หึ ทำเหมือนไม่เคยเห็น"

เสียงเปรยแกมหัวเราะเย้ยทำเอาเภตาได้สติ ก็พอดีกับที่เควินนั่งแช่ลงไปในอ่างน้ำครึ่งตัวแล้ว หญิงสาวหายใจหายคอสะดวกขึ้นมานิดหน่อย

"คุณแก้ผ้าต่อหน้าผู้หญิงแบบนี้ได้ไงคะ"

"ถ้ากลัวไม่เสมอภาคก็มาแก้ผ้าลงอ่างกับผมสิ"

"คุณเควิน!" เภตาสติแทบแตก เขาพูดบ้าบออะไร "ฉันเป็นผู้หญิง อย่างน้อยๆ ก็ควรให้เกียรติกันหน่อยสิคะ"

"อ้อเหรอ" เควินอมยิ้ม "งั้นผมถามบ้างล่ะกัน ถ้าผู้หญิงมาแก้ผ้ายั่วใส่ผู้ชายก่อน คุณคิดว่าผู้หญิงคนนั้นไม่ให้เกียรติผู้ชายด้วยไหม"

"ไม่มีผู้หญิงแบบนั้นหรอกค่ะ" เภตาตอบซื่อๆ หารู้ไม่ว่าเควินหมายถึงตัวเธอนั่นแหละ

เขายังจำหน้าอกไซส์ภูเขาไฟได้ดี มันใหญ่เต็มมือชะมัด ยิ่งตอนได้ลองโลมเลียด้วยแล้วมันช่างนุ่มนิ่มเหลือเกิน บอกเลยว่าโคตรจะติดใจ เพราะนึกไปถึงคืนนั้นล่ะเควินถึงกับทนไม่ไหว คว้าข้อมือเล็กกระชากลงมาในอ่างเสียเลย

"อ๊ายยย!"

เภตาแทบสำลักน้ำ เธอทะลึ่งพรวด พลางมือก็วาดไปมั่วเพื่อหาที่ยึด แล้วสิ่งที่ยึดได้ก็ดูจะลื่นไม่เบา เธอจึงจับแรงขึ้นเพื่อดันตัวขึ้นเหนือผิวน้ำ

"โอ๊ะ! เบาๆ หน่อยสิ"

เภตาตกใจกับเสียงร้องก็พอดีกับตาที่ก้มมองมือ สิ่งที่จับไว้ได้มันคือแก่นกายที่กำลังขยายใหญ่อยู่ในอุ้งมือของเธอ!

หญิงสาวเบิกตาโพลง สัมผัสนี้มันชวนให้เธอใจสั่นรุนแรง ตัวเนื้อร้อนวูบวาบ เป็นความแปลกใหม่ที่ยากจะลืมเลือน!