บทที่ 4 ตอนที่2.1 ช่วยเก็บความลับ1

ตอนที่2 ช่วยเก็บความลับ

"คุณเควินคะ ฉันมาแล้วค่ะ"

เสียงหวานๆ ดูอ่อนโยนยามเรียกชื่อประธานเควิน หญิงสาวในชุดสูทสีขาวภายในสวมเดรสสั้นเหนือเข่ายืนรอเจ้านายหนุ่มด้วยใจพองโตในห้องรับแขก เธอก้มจัดระเบียบเสื้อผ้าตัวเอง

ใช่ว่าจะทำให้มันดูเรียบร้อย หากต้องการดูให้มั่นใจว่าคอเสื้อเว้าลึกพอหรือยัง และเดรสรัดรูปร่นขึ้นมาเกือบเห็นโคนขาแล้วหรือไม่

แน่นอน เธอต้องการยั่วเจ้านาย และทำแบบนี้มาตลอด ทว่ามันก็ไม่เคยเข้าตาเลยสักครั้ง แต่คราวนี้หญิงสาวจัดเต็มมาก เธอมั่นใจว่าการเข้าห้องนอนของเจ้านายครั้งนี้แต่เช้าจะต้องมีเรื่องดีเกิดขึ้นแน่

ครืด...

เสียงประตูห้องน้ำเปิดออก เควินในชุดผ้าขนหนูเดินออกมา เขาทำแบบนี้ประจำ ไม่แต่งตัวเรียบร้อยแม้ว่าเลขาส่วนตัวจะเป็นผู้หญิง

"มาแล้วเหรอ ยูนนา"

ชายหนุ่มกล่าวทักพร้อมกับรับผ้าขนหนูผืนเล็กมาจากเลขาสาว เขาซับหน้าที่เปียกน้ำก่อนจะเช็ดตัวอย่างลวกๆ จนหญิงสาวต้องขันอาสา

"ฉันช่วยดีกว่าค่ะ"

ยูนนารีบเข้ามารับผ้าขนหนูผืนนั้น พูดทั้งรอยยิ้ม

"คุณชอบเช็คตัวไม่แห้งทุกทีเลย เดี๋ยวจะเป็นหวัดเอานะคะ"

"คงมีแต่คุณสินะที่ห่วงผม"

เควินยิ้มนิดหน่อย เขาพูดทั้งที่ไม่ได้ใส่ใจนัก แต่คนฟังใจพองโตยิ้มแก้มแทบปริ

"วันนี้คุณเรียกฉันมาที่ห้องแต่เช้า มีอะไรให้ฉันช่วยคะ"

"อ้อ ใช่ ผมเรียกคุณมาเพราะอยากให้ทำอะไรหน่อย"

ยูนนาชอบรอยยิ้มที่มุมปากของเขา มันมีเสน่ห์จนใจเธอแทบละลาย หัวใจหญิงสาวเต้นตุบตับ รอฟังอย่างยิ่งกว่าเขาจะบัญชาอะไร ไม่ว่าเขาต้องการสิ่งไหน เธอพร้อมยินดีทำให้ไม่ขัดใจเลย

"คุณทำงานกับผมมากี่ปีแล้ว"

"5ปีค่ะ" หญิงสาวรีบตอบ ตื่นเต้นเหลือเกิน

"อืม...อายุงานก็ถือว่าเยอะพอตัว คงเก็บความลับได้ดีสินะ"

ยูนนาประมวลคำพูดเจ้านายหนุ่ม จู่ๆ เขาก็ถามแบบนี้มันคงสื่อความหมายว่าเขาต้องการเธอแล้ว ความสัมพันธ์ที่ต้องเก็บเป็นความลับมันก็ยังดีกว่าไม่เกิดขึ้นเลยไม่ใช่เหรอ

หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าออกลึกๆ มองชายหนุ่มที่แอบหลงรักมาหลายปี ดวงตาทอประกายความรักความปรารถนา ในขณะที่เควินเองไม่ได้สังเกตเห็น พูดเรียบๆ มาว่า

"งั้นตามผมมานี่"

เควินเดินนำเธอเข้าไปในห้องนอน ยูนนาใจเต้นแรงราวกับกลองเลยเชียว เธอรีบเดินตามเข้าไปทันที

ภายในห้องนอนดูมืดเล็กน้อย และมันก็เต็มไปด้วยกลิ่นหอมรัญจวนจากเจ้านายหนุ่ม

แต่เดี๋ยวนะ มันไม่มีแค่กลิ่นกายของเขายังมีอีกกลิ่นที่มาจากเตียงนอน

น้ำหอมผู้หญิงงั้นเหรอ!

ยูนนาหันไปมองที่เตียง แล้วหัวใจเธอก็แทบหยุดเต้น ผู้หญิงผมฟูนอนเปลือยกายใต้ผ้าห่มบนเตียงของประธานหนุ่มที่เธอสุดรัก และที่อยากจะบ้าตาย คือเธอคนนี้ไม่สวยเลยสักนิด!

"นี่แหละงานที่ผมจะบอก"

เควินมองร่างหญิงสาวผู้สลบไสลบนเตียง พลางนึกถึงเรื่องวาบหวามเมื่อคืน แล้วดวงตาก็ไหววูบราวกับเสือที่อยากตะครุบเหยื่อตรงหน้า ซึ่งเขาไม่อยากเป็นเช่นนั้นอีก จึงเรียกยูนนาให้มาจัดการเรื่องนี้ต่อ

"คุณช่วยพาผู้หญิงคนนี้ไปส่งที่ห้องตามหมายเลขนั้นหน่อย อ้อ ทำให้มันเงียบที่สุดนะ อย่าทำให้เธอตื่นจนกว่าจะถึงห้องล่ะ"

ยูนนากัดริมฝีปากตัวเอง บอกไม่ถูกเลยว่ามันเจ็บแค่ไหน ความหวังของเธอพังทลาย เขาเรียกมาเพื่อแก้ปัญหาผู้หญิงคนนี้ และที่น่าผิดหวังอย่างมาก คือเขารสนิยมแย่ที่สุดเท่าที่เธอเคยพบมา

"ฉันมีคำถามค่ะ คุณเรียกใครมารับใช้คะ"

เธอถามพลันชำเลืองด้วยหางตาไปยังผู้หญิงที่บดขยี้หัวใจอยู่ ที่ผ่านมาเธอดีใจมากที่เขาไม่เรียกหาผู้หญิงมานานแล้ว แต่การกระทำครั้งนี้มันทำลายหัวใจเธออย่างสาหัส แม้ว่าเขาจะไม่เคยรู้ถึงความรู้สึกแอบรักของเธอเลยก็ตาม

"ก็...บังเอิญเจอกัน"

เควินไม่อยากตอบว่าบังเอิญเจอกันที่ห้องน้ำ จึงเลี่ยงคำถามนี้เสีย

"คุณเป็นเลขาไม่ควรถามเรื่องส่วนตัวเจ้านายมากไปนะ"

"ขะ...ขอโทษค่ะ"

ถึงยูนนาจะสนิทสนมพอสมควร แต่พอเจอสายตาเย็นชากลับเธอก็หยุดความหึงหวงได้เสียที

"ฉันจะจัดการตามที่สั่งค่ะ"

"ไม่แค่จัดการ คุณต้องรีบทำเดี๋ยวนี้ เพราะผมไม่อยากเสียเวลากับการประชุมเช้า"

เสียเวลากับการประชุมก็ส่วนหนึ่ง หากประเด็นสำคัญคือเขาไม่อยากให้ผู้หญิงคนนี้ตื่นมาโวยวายใส่ เพราะเขาเกลียดการเรียกร้องที่น่ารำคาญ

ผู้หญิงทุกคนที่ผ่านมาก็ทำแบบนี้กับเขา ยอมเป็นครั้งแรกทั้งที่ไม่ใช่ แล้วก็เรียกหาความรับผิดชอบ ซึ่งแท้จริงแล้วเขาไม่ได้กวักมือเรียกพวกเธอมาร่วมหลับนอนเสียหน่อย

เควินแค่นหัวเราะในใจ ถึงผู้หญิงคนนี้จะครั้งแรกจริงก็เถอะ แต่เขาไม่อยากหงุดหงิดตั้งแต่เช้า

"อย่าให้ใครรู้ว่าผู้หญิงคนนี้อยู่กับผมเมื่อคืน ขอเป็นความลับระหว่างเรานะ"