บทที่ 117 ในที่สุดก็เซ็นชื่อแล้ว

รสสัมผัสขมปร่าของเหล้าดีกรีแรงที่ไหลลงคอแก้วแล้วแก้วเล่า ทำให้นวินดารู้สึกราวกับมีเปลวเพลิงกำลังลุกโชนอยู่ในกระเพาะอาหาร สติสัมปชัญญะเริ่มพร่าเลือนและโคลงเคลง

ทว่านอกเหนือจากความมึนงง ยังมีความรู้สึกรุ่มร้อนแปลกประหลาดที่กำลังปะทุขึ้นภายในกาย

เธอรู้ตัวทันที... เหล้าแก้วนี้มียา!

ภูมิเกลียดชั่งเธอถึงเ...