บทที่ 125 ลิปสติกที่หล่นออกมาจากกระเป๋าเสื้อสูท

ธีระวัชเข้าใจความหมายที่แฝงอยู่ในคำพูดของคุณย่านงนภัสได้ในทันที

สายตาของเขาเหลือบมองนวินดาอย่างแนบเนียน หญิงสาวเอาแต่ก้มหน้าก้มตาทานข้าว ราวกับว่าเรื่องราวทั้งหมดบนโต๊ะอาหารนี้ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องใดๆ กับเธอแม้แต่น้อย

ภูมิจับสังเกตสายตาของธีระวัชได้ จึงเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

"คุณย่าไม่ต้องห่วงคร...