บทที่ 139 นวินดานอกใจภูมิ

เสียงอันแผ่วเบาแต่หนักแน่นด้วยความมุ่งมั่นของนวินดาดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันในห้องพักผู้ป่วย

ชินวัตรไม่ได้เอ่ยคำใดออกมาอีก เขารู้อยู่เต็มอกว่าเมื่อนวินดาตัดสินใจสิ่งใดแล้ว ย่อมไม่มีวันเปลี่ยนแปลง

หญิงสาวผู้นี้เปรียบเสมือนผ้าพับไว้ที่ห่อหุ้มเหล็กกล้า ภายนอกดูบอบบางน่าทะนุถนอม แต่ภายในจิตใจกลับเข้มแ...