บทที่ 14 นวินดา มานี่

เมื่อมองดูเรือนผมอันนุ่มสลวยของนวินดา สีหน้าของภูมิก็เริ่มอ่อนลง

หากเธอสำนึกผิดจากใจจริง เขาก็พร้อมที่จะให้อภัยและมอบโอกาสให้เธอได้กลับตัวอีกครั้ง

แต่ไม่ทันไร เสียงสะอื้นของนวินดาก็ดังขึ้น

"เป็นฉันที่ผิดเองไม่รู้จักเจียมตัวถึงได้กล้าไปแต่งงานกับคุณ ผิดที่หวังสูงคิดจะใช้ชีวิตร่วมกับคุณไปตลอดชีวิต ผิด...