บทที่ 154 ช่างบังเอิญ

เวลาล่วงเลยมาถึงสามปี ประกอบกับเรื่องราวมากมายที่ยังคงค้างคาอยู่ ความรู้สึกนับหมื่นแสนจึงถาโถมเข้าสู่หัวใจของนวินดา

ไม่รู้ว่าธีระวัชสังเกตเห็น หรือเพียงไม่อยากให้เธอลำบากใจ ชายหนุ่มจึงไม่ได้ซักไซ้ไล่เลียงประเด็นนี้ให้มากความ

ดูเหมือนเขาจะคุ้นชินกับเส้นทางมุ่งหน้าสู่สถานสงเคราะห์เด็กกำพร้าเป็นอย่างดี...