บทที่ 157 ในลุงซู่มีปะป๊าของฉันกับวรินทร์อยู่ไหม?

นวินดารู้สึกอ่อนใจ เธอปรายตามองใบหน้าของจารวีที่บัดนี้เขียวคล้ำด้วยความโกรธ ได้แต่คิดว่าลูกสาวตัวน้อยของเธอช่างพูดจาตรงไปตรงมาเสียจริง

หากย้อนกลับไปในอดีต เธอมีความกล้าหาญได้สักครึ่งหนึ่งของแก คงไม่ถูกปั่นหัวจนเครียดแค้นถึงขั้นป่วยเป็นมะเร็งเต้านมกระมัง

ทว่าตอนนี้เธอไม่อยากให้ลูกสาวเข้าไปยุ่งเกี่ยวห...