บทที่ 17 ขอโทษ

ตอนที่นวินดาเดินเข้าไปหาผู้จัดการล็อบบี้ เขาตกำลังยืนคุยอยู่กับผู้หญิงคนหนึ่ง

เมื่อเห็นใบหน้าของผู้หญิงคนนั้นชัดๆ นวินดาก็ชะงักฝีเท้าทันที เธอไม่คิดจะเดินเข้าไปร่วมวงสนทนาด้วยอีก

ผู้หญิงคนนี้ไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นเพื่อนสมัยมัธยมปลายที่เคยหาเรื่องเธอเมื่อคราวก่อน

จนถึงป่านนี้ นวินดาก็ยังนึกชื่อของหล่อ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ