บทที่ 17 ขอโทษ

ตอนที่นวินดาเดินเข้าไปหาผู้จัดการล็อบบี้ สายตาของเธอก็ปะทะเข้ากับภาพที่เขาพึ่งจะยืนสนทนาอยู่กับผู้หญิงคนหนึ่ง

ทันทีที่เห็นใบหน้านั้นชัดเจน ความทรงจำที่ขมขื่นก็แล่นปราดจนเธอชะงักฝีเท้าลงทันควัน เธอไม่คิดจะเดินเข้าไปร่วมวงสนทนานั้นแม้แต่นิดเดียว

ผู้หญิงคนนี้ไม่ใช่ใครอื่น แต่คือเพื่อนเก่าสมัยมัธยมปลายท...