บทที่ 25 อย่าเพ้อเจ้อ
เมื่อมองดูจารวีที่รีบเดินหนีออกไปอย่างทุลักทุเล นวินดาก็รู้สึกสะใจอย่างประหลาด
ที่ผ่านมา คนที่ต้องอับอายขายหน้าจนต้องเดินก้มหน้าจากไปมักจะเป็นเธอเสมอ
"สะใจเหรอครับ"
ชินวัตรที่ยืนอยู่ข้างกายเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงระริกระรี้
เป็นตอนนั้นเองที่นวินดาได้สติ เธอส่ายหน้าไปมาแทนการปฏิเสธ
แต่เมื่อลองตรองดูอีกที...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 ภูมิ ฉันกำลังจะตาย
2. บทที่ 2 คนที่ทำร้ายฉันคือภูมิ
3. บทที่ 3 คนโง่ที่ทำตามใจตัวเอง
4. บทที่ 4 คุณจะเทียบกับดร.จารวีได้อย่างไร?
5. บทที่ 5 คุณต้องช่วยจารวี
6. บทที่ 6 การแบนในอุตสาหกรรม
7. บทที่ 7 ภูมิหย่ากันเถอะ
8. บทที่ 8 นวินดากับคุณภูมิเป็นอะไรกัน?
9. บทที่ 9 นวินดา คุณจะเสียใจ
10. บทที่ 10 คุณนวินดา คุณกับฉันหน้าตาเหมือนกันมาก
11. บทที่ 11 มีเพียงนวินดา
12. บทที่ 12 ทุกคนสบายดี ยกเว้นเธอที่มีชีวิตอยู่ได้ไม่นาน
13. บทที่ 13 ผู้ชายที่ไม่รู้สึกอบอุ่นแม้ผ่านไปสามปี
14. บทที่ 14 นวินดา มานี่
15. บทที่ 15 เขากลับมาอีกครั้ง
16. บทที่ 16 แข่งกับจารวี
17. บทที่ 17 ขอโทษ
18. บทที่ 18 ควรมีบ้านหลังใหญ่ให้คุณอยู่
19. บทที่ 19 ความตั้งใจของจารวี
20. บทที่ 20 คงเป็นใครก็ได้ที่ไม่ใช่เธอ
21. บทที่ 21 เลือกหนึ่งในสอง เขาเลือกเธอ
22. บทที่ 22 ไม่ว่าใครก็เข้าจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยได้?
23. บทที่ 23 นวินดา คุณกล้าทรยศพี่ชายของฉันเหรอ?
24. บทที่ 24 ดอกเตอร์สาวสวยสู้แม่บ้านไม่ได้
25. บทที่ 25 อย่าเพ้อเจ้อ
26. บทที่ 26 ต้องให้ฉันตายใช่ไหม? เธอถึงจะพอใจ
27. บทที่ 27 อย่าถูกผู้ชายหลอก
28. บทที่ 28 เขาเปลี่ยนไป
29. บทที่ 29 ความรู้สึกหวั่นไหว
30. บทที่ 30 เธอต้องการหย่า
31. บทที่ 31 ก็แค่ตัวแทนที่เปิดเผยไม่ได้
32. บทที่ 32 การยอมแพ้ไม่ใช่วิธีแก้ปัญหา
33. บทที่ 33 ความคิดที่จะพินาศไปด้วยกัน
34. บทที่ 34 คุณย่า หนูอยากไปคุยกับภูมิ...
35. บทที่ 35 ช่วยฉันหย่ากับเขาที
36. บทที่ 36 คุณต้องการให้ฉันไปซื้อที่ฝังศพตอนนี้หรือ?
37. บทที่ 37 แค่โสเภณีที่นอนด้วยเท่านั้น
38. บทที่ 38 ยังมีการแต่งงานที่ล้มเหลวมากกว่าพวกคุณไหม?
39. บทที่ 39 คุณต้องการความช่วยเหลือเรื่องหย่าร้างไหม?
40. บทที่ 40 สุนัขเลียจำเป็นต้องถูกจับตามองตรงไหน?
41. บทที่ 41 คุณกับคุณจารวียังมีความคล้ายคลึงกันอยู่บ้าง
42. บทที่ 42 การบริโภคพิเศษ เธอต้องการเลี้ยงผู้ชาย
43. บทที่ 43 ชุดชั้นในของผู้หญิงบนเตียงของเขา
44. บทที่ 44 ไฟไหม้!
45. บทที่ 45 คุณย่า หนูจะไม่ท้อง
46. บทที่ 46 เราจะมีลูกกัน
47. บทที่ 47 คุณคิดว่าฉันตายแล้วจริงๆ เหรอ?
48. บทที่ 48 ผู้เขียนคือใคร?
49. บทที่ 49 คุณภูมิกล้าหาญไล่ตามความรัก
50. บทที่ 50 ภูมิถูกต่อย
51. บทที่ 51 นี่เป็นทางเลือกที่ดีที่สุดสำหรับคุณ
52. บทที่ 52 คุณอยากมีลูก ฉันจะให้คุณ
53. บทที่ 53 นี่คือการกักขัง!
54. บทที่ 54 เขามาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร?
55. บทที่ 55 ฉันสามารถให้อภัยเธอได้
56. บทที่ 56 พวกเขาวางแผนกับฉัน
57. บทที่ 57 คนรักของคุณ?
58. บทที่ 58 คุณมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร?
59. บทที่ 59 คุณเป็นลม เขาก็ไม่สนใจคุณ
60. บทที่ 60 คุณกับจารวีมีความสัมพันธ์อะไรกันแน่?
61. บทที่ 61 ล่อปลาให้ติดเบ็ด
62. บทที่ 62 แผนการใช้ชายหนุ่มรูปงาม
63. บทที่ 63 ทำไมถึงต้องลงมือกับจารวี?
64. บทที่ 64 คุณเห็นทั้งหมดแล้ว?
65. บทที่ 65 คุณใช้สมุดโน้ตของฉันเล่นเกมเหรอ?
66. บทที่ 66 หรือว่า หมาที่เลียจะสามารถขึ้นตำแหน่งได้?
67. บทที่ 67 การทรยศที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
68. บทที่ 68 อยากให้ฉันช่วยฆ่าเขาใช่ไหม?
69. บทที่ 69 ถูกวางแผน
70. บทที่ 70 ถูกถ่ายรูป
71. บทที่ 71 หลบหนี
72. บทที่ 72 แค่เธอต้องการ แค่ฉันมี
73. บทที่ 73 กลับมาง้อภรรยา
74. บทที่ 74 是ภูมิให้เธอมาที่นี่
75. บทที่ 75 คุณนั่งข้างคุณย่า
76. บทที่ 76 ใครให้คุณโยนแหวนแต่งงาน?
77. บทที่ 77 ฉันชอบคุณ
78. บทที่ 78 กับดักอีกอัน
79. บทที่ 79 จับชู้
80. บทที่ 80 ฉันคือครอบครัวของเธอ
81. บทที่ 81 ฉันกับเขา…ไม่อาจเป็นพี่น้องกันได้อีกต่อไป
82. บทที่ 82 ตอนที่เธอเฝ้าดูแลฉันที่โรงพยาบาล
83. บทที่ 83 เธอมาอยู่ที่บ้านฉัน จะได้ดูแลเธอสะดวก
84. บทที่ 84 ฉันติดหนี้จารวีหนึ่งชีวิต
85. บทที่ 85 เรื่องของฉันกับเขาไม่เกี่ยวกับคนอื่น
86. บทที่ 86 ผมกับเธอไม่ได้มีอะไรกันจริง ๆ
87. บทที่ 87 ดีไหม?
88. บทที่ 88 เธอวางแผนกำจัดจารวี
89. บทที่ 89 เล่ห์กลต่ำช้า
90. บทที่ 90 การพบกันในงานแถลงข่าว
91. บทที่ 91 นวินดาเป็นภรรยาที่แต่งงานกันอย่างปกปิดของคุณหรือไม่?
92. บทที่ 92 ถอยก็ไม่ยอม ก้าวต่อก็ไร้หนทาง
93. บทที่ 93 เธอต้องการให้ฉันเลิกยุ่งกับจารวีใช่ไหม?
94. บทที่ 94 เขาหาคนมาเป็นตัวแทน
95. บทที่ 95 นวินดา เธอจะวุ่นวายไปถึงเมื่อไหร่กันแน่?
96. บทที่ 96 อุบัติเหตุรถยนต์
97. บทที่ 97 บริษัทเพชรรักษ์ไม่อาจขาดทายาท
98. บทที่ 98 เธอรักเขามากขนาดนั้นเลยเหรอ?
99. บทที่ 99 ฉันเป็นภรรยาของเขา
100. บทที่ 100 ผูหมิ คุณนี่โหดจริง ๆ นะ…
101. บทที่ 101 ข้าจะทำให้เจ้าทรมานยิ่งกว่าตาย
102. บทที่ 102 ก็แค่สุนัขตัวหนึ่งเท่านั้น
103. บทที่ 103 ยังรักษาภาพลักษณ์ตัวละครไว้ได้ไหม?
104. บทที่ 104 พี่ชายไม่พอใจมาก
105. บทที่ 105 เธอยังจะครองตัวเป็นหม้ายให้เขาอีกหรือ?
106. บทที่ 106 งั้นฉันก็คงต้องใช้วิธีอื่นบังคับให้เธอกินข้าวแล้ว
107. บทที่ 107 เธอเป็นแฟนในข่าวลือของเขานะ
108. บทที่ 108 เขาเป็นคนที่คุณรักหรือเปล่า?
109. บทที่ 109 พี่นวินดา มีคนเอาดอกไม้มาให้พี่!
110. บทที่ 110 อุบัติเหตุรถชนกลับถูกมองว่าเป็นการฆ่าตัวตายเพราะกลัวความผิด
111. บทที่ 111 การเลือกที่เหมาะสมที่สุด
112. บทที่ 112 แกมันสมควรได้แค่เก็บของที่เขาไม่ต้องการเท่านั้น!
113. บทที่ 113 ล็อกไว้ให้ตาย อย่าออกมาทำร้ายคนอีก!
114. บทที่ 114 ธีระวัช สำคัญขนาดนั้นเลยหรือ
115. บทที่ 115 ทุกอย่างจบแล้ว
116. บทที่ 116 มอมเหล้า
117. บทที่ 117 ในที่สุดก็เซ็นชื่อแล้ว
118. บทที่ 118 นี่คือสิ่งที่เธอติดหนี้จารวี
119. บทที่ 119 บทเรียนครั้งที่แล้วยังไม่พออีกหรือ?
120. บทที่ 120 ฉันอยากซื้อที่ดินฝังศพ
121. บทที่ 121 ผมเป็นคนให้จารวีมาที่นี่
122. บทที่ 122 พวกเขาต่างก็เป็นคนจากโลกเดียวกัน
123. บทที่ 123 ความสัมพันธ์ที่คลุมเครือระหว่างธีระวัชกับนวินดา
124. บทที่ 124 เธอก็ปัดตัวสะอาดเชียวนะ
125. บทที่ 125 ลิปสติกที่หล่นออกมาจากกระเป๋าเสื้อสูท
126. บทที่ 126 สำนักงานกิจการพลเรือน ฉันมีเวลาแค่ครึ่งชั่วโมง
127. บทที่ 127 ระยะเวลาสงบสติอารมณ์ก่อนหย่าร้าง
128. บทที่ 128 พบพ่อแม่
129. บทที่ 129 ฉันแค่เห็นคุณเป็นผู้มีพระคุณช่วยชีวิต
130. บทที่ 130 จารวีย้ายมาอยู่ด้วย เธอต้องดูแลเธอ
131. บทที่ 131 ต่อไปฉันจะอยู่ที่นี่
132. บทที่ 132 ก้มหัวให้จารวี
133. บทที่ 133 ต่างคนต่างมีเจตนาซ่อนเร้น
134. บทที่ 134 ไม่เคยเป็นตัวแทนของใคร
135. บทที่ 135 กินกันสี่คน คุณไม่กลัวย่อยอาหารไม่ดีเหรอ?
136. บทที่ 136 คุณชอบฉันจริง ๆ เหรอ?
137. บทที่ 137 พรุ่งนี้ไปที่อำเภอเพื่อดำเนินการหย่าร้าง
138. บทที่ 138 คุณท้องแล้ว
139. บทที่ 139 นวินดานอกใจภูมิ
140. บทที่ 140 ต้องรักษาพรหมจรรย์เพื่อเขาอย่างนั้นหรือ?
141. บทที่ 141 เธอก็เป็นลูกสาวของกิรณาด้วยเหรอ?
142. บทที่ 142 เธอเป็นภรรยาของใคร?
143. บทที่ 143 ในวันที่ฉันหมั้น เธอไปเป็นเพื่อนเจ้าสาวให้จารวีเถอะ
144. บทที่ 144 ขอโทษ พวกเราพยายามอย่างเต็มที่แล้ว
145. บทที่ 145 นวินดาเสียชีวิต
146. บทที่ 146 หรือว่าเขาหลงรักนาวินดาจริงๆ แล้ว?
147. บทที่ 147 สามปีต่อมา ได้พบกันอีกครั้งที่สนามบิน
148. บทที่ 148 ตามหาญาติของฉันกลับคืนมา
149. บทที่ 149 ทำไมต้องแกล้งตาย？
150. บทที่ 150 บังคับให้เธอกลับไปอยู่ข้างกายเขา
151. บทที่ 151 ผมกับคุณภูมิไม่มีความเกี่ยวข้องกันอีกแล้ว
152. บทที่ 152 นวินดาคนใหม่
153. บทที่ 153 นวินดา อย่าร้องไห้ ฉันจะไม่ยอมให้ใครมาทำร้ายเธอ
154. บทที่ 154 ช่างบังเอิญ
155. บทที่ 155 อินทผลัมหวานหนึ่งผล ตบหนึ่งครั้ง
156. บทที่ 156 คุณลุง อย่าแต่งงานกับป้าใจร้ายนะ!
157. บทที่ 157 ในลุงซู่มีปะป๊าของฉันกับวรินทร์อยู่ไหม?
158. บทที่ 158 แกอย่าคิดก่อกวน!
159. บทที่ 159 ยังไม่ได้รับใบหย่า
160. บทที่ 160 พวกคุณก็มาส่งลูกเหมือนกันเหรอ?
161. บทที่ 161 ไอ้ลูกนอกสมรสสองคนนั้น เป็นของใคร?
ย่อ
ขยาย
