บทที่ 30 เธอต้องการหย่า

นวินดากำลังจะปล่อยตัวเองให้จมลงสู่โลกของตัวอักษรอีกครั้ง ทว่าเพียงชั่วพริบตา เอวบางกลับถูกรั้งไว้แน่น ก่อนร่างทั้งร่างจะลอยหวือขึ้นไปพาดอยู่บนบ่ากว้างของภูมิอย่างไม่ทันตั้งตัว

ความรู้สึกที่สูญเสียการควบคุมอย่างกะทันหันทำให้นวินดาแทบกรีดร้องออกมา โชคดีที่เธอยังมีสติจำได้ว่าที่นี่คือห้องสมุด จึงรีบยกม...