บทที่ 37 แค่โสเภณีที่นอนด้วยเท่านั้น

ใบหน้าของนวินดาที่เดิมทีก็ซีดเซียวอยู่แล้ว บัดนี้ยิ่งขาวเผือดไร้สีเลือดราวกระดาษ ดูน่ากลัวไม่ต่างจากภูตผี

เขาเกลียดชังเธอถึงเพียงนี้เชียวหรือ... เกลียดจนอยากให้เธอตายไปให้พ้น ๆ?

"ไอ้หลานชั่ว!"

เสียงตวาดของคุณย่านงนภัสดังก้องด้วยโทสะ บรรยากาศในห้องพลันเย็นเยียบลงทันที "ตาภูมิ! แกพูดอะไรออกมา นั่นเมีย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ