บทที่ 79 จับชู้

เขายังคงหลอกลวงเธออยู่

ในห้วงภวังค์อันเลือนราง นวินดาได้ยินเสียงแหบพร่าเจือความเจ็บปวดของธีระวัชดังแว่วมา "ผมขอโทษนะ... นวินดา"

หากรู้สึกผิดต่อเธอ แล้วทำไมถึงยังทำลงไปอีก?

นั่นคือเศษเสี้ยวความคิดสุดท้ายก่อนที่สติของเธอจะดับวูบลงสู่ความมืดมิด

เมื่อนวินดาฟื้นคืนสติขึ้นมาอีกครั้ง สมองยังคงหนักอึ้งและมึ...