บทที่ 14 บทลงโทษคนดี

ประตูห้องนอนปิดลงเบาๆ แยมเดินเข้ามาในห้องนอนของตัวเองด้วยหัวใจที่ยังคงเต้นรัว เธอทิ้งตัวลงนั่งบนขอบเตียงนุ่มอย่างหงุดหงิด สองมือกุมเข้าหากันแน่น ใบหน้าหวานร้อนผ่าวราวกับมีกองไฟดวงเล็กๆ มาตั้งไว้ใกล้ๆ

“นี่ฉันทำอะไรลงไปเนี่ย!”

เธอยกมือขึ้นแตะริมฝีปากตัวเองเบาๆ รสอุ่นชื้นและกลิ่นอายดุดันของมาเฟียหนุ่มย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ