บทที่ 16 ดูแลคนป่วย
“ไหวมั้ย” ภาคิรันย์เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยน เขาแสดงอาการออกมาอย่างชัดเจนว่ากำลังเป็นห่วงเธอมาก
“ฉันอยากนอนพักค่ะ” ยลลดาเอ่ยตอบเสียงแผ่ว พยายามดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมร่างกาย แต่อาการปวดหนึบที่ศีรษะยังคงไม่จางหายไปง่ายๆ
“งั้นเธอพักก่อน พี่จะเฝ้าอยู่ตรงนี้”
สรรพนามที่เปลี่ยนไป ทำให้ใจของยลลดาสั่นไหวอี...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 วันโลกถล่ม
2. บทที่ 2 ค่ำคืนในกรงทอง
3. บทที่ 3 นักโทษมาเฟีย
4. บทที่ 4 ปราบพยศ
5. บทที่ 5 หนีไม่พ้น
6. บทที่ 6 บทลงโทษ
7. บทที่ 7 เปิดหูเปิดตา
8. บทที่ 8 ภาพตรงหน้า
9. บทที่ 9 เศษเดน
10. บทที่ 10 ของขวัญแทนใจ
11. บทที่ 11 เริ่มปรับตัว
12. บทที่ 12 เจอคู่ปรับใหม่
13. บทที่ 13 เขาเป็นของฉัน
14. บทที่ 14 บทลงโทษคนดี
15. บทที่ 15 เผลอใจ
16. บทที่ 16 ดูแลคนป่วย
17. บทที่ 17 ความใส่ใจ
18. บทที่ 18 กาแฟกาใจ
19. บทที่ 19 ขอสงบศึก
20. บทที่ 20 พลาดท่า
21. บทที่ 21 ออกตามหา
22. บทที่ 22 ยัยเด็กดื้อ
23. บทที่ 23 อย่าแตะต้องเธออีก
24. บทที่ 24 ทำบุญ
25. บทที่ 25 พาไปผ่อนคลาย
26. บทที่ 26 ซุ่มซ่าม
27. บทที่ 27 ท้องฟ้ากับชายหาดขาว
28. บทที่ 28 ทะเลใจ
29. บทที่ 29 เร่าร้อน
30. บทที่ 30 กลืนกิน NC+
31. บทที่ 31 เล่นเป็นเด็กๆ
ย่อ
ขยาย
