บทที่ 17 ความใส่ใจ
ไม่นานนักพิษไข้และอาการปวดหัวก็ทำให้สติของคนป่วยเริ่มพร่าเลือน ลมหายใจเข้าออกของเธอค่อยๆ เปลี่ยนเป็นสม่ำเสมอ บ่งบอกว่ายลลดากำลังหลับใหลแล้ว
ก๊อกๆ ก๊อกๆ
เสียงเคาะประตูดังขึ้น ก่อนที่ป้านุชจะค่อยๆ แง้มประตูเข้ามาพร้อมถาดข้าวต้มร้อนๆ และแก้วน้ำเปล่า
“ข้าวต้มได้แล้วค่ะคุณภาคิรันย์”
“ชู่ว~” ภาคิรันย์ยกนิ...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 วันโลกถล่ม
2. บทที่ 2 ค่ำคืนในกรงทอง
3. บทที่ 3 นักโทษมาเฟีย
4. บทที่ 4 ปราบพยศ
5. บทที่ 5 หนีไม่พ้น
6. บทที่ 6 บทลงโทษ
7. บทที่ 7 เปิดหูเปิดตา
8. บทที่ 8 ภาพตรงหน้า
9. บทที่ 9 เศษเดน
10. บทที่ 10 ของขวัญแทนใจ
11. บทที่ 11 เริ่มปรับตัว
12. บทที่ 12 เจอคู่ปรับใหม่
13. บทที่ 13 เขาเป็นของฉัน
14. บทที่ 14 บทลงโทษคนดี
15. บทที่ 15 เผลอใจ
16. บทที่ 16 ดูแลคนป่วย
17. บทที่ 17 ความใส่ใจ
18. บทที่ 18 กาแฟกาใจ
19. บทที่ 19 ขอสงบศึก
20. บทที่ 20 พลาดท่า
21. บทที่ 21 ออกตามหา
22. บทที่ 22 ยัยเด็กดื้อ
23. บทที่ 23 อย่าแตะต้องเธออีก
24. บทที่ 24 ทำบุญ
25. บทที่ 25 พาไปผ่อนคลาย
26. บทที่ 26 ซุ่มซ่าม
27. บทที่ 27 ท้องฟ้ากับชายหาดขาว
28. บทที่ 28 ทะเลใจ
29. บทที่ 29 เร่าร้อน
30. บทที่ 30 กลืนกิน NC+
31. บทที่ 31 เล่นเป็นเด็กๆ
ย่อ
ขยาย
