บทที่ 18 กาแฟกาใจ

“คุณ..” แยมเอ่ยเรียกเขาน้ำเสียงแผ่วเบา หลังจากข้าวต้มเกือบจะหมดชาม

“มีอะไร? ไม่ถูกปากเหรอ?” มาเฟียหนุ่มรีบเอ่ยถามกลับทันที

“เปล่าค่ะ อร่อยดี” เธอเอ่ยตอบ “แยมแค่สงสัยว่า... คุณต้องการอะไรจากแยมกันแน่คะ เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย สามวันดี สี่วันร้ายแบบนี้อ่ะค่ะ”

ภาคิรันย์ชะงักมือที่กำลังถือกระดาษทิชชูทันที เข...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ