บทที่ 31 เล่นเป็นเด็กๆ

“ก็ไม่เท่าไหร่... มั้งนะ” เขาเอ่ยน้ำเสียงกวนๆ

“ชิ!” แยมมองค้อนใส่เขาทันที “แล้วแยมจะแต่งตัวยังไงล่ะคะ เสื้อผ้าที่เตรียมมาจะปิดรอยพวกนี้มิดหรือเปล่าก็ไม่รู้”

“เดี๋ยวฉันสั่งให้คนไปหาเสื้อคอเต่ามาให้ หรือเธอจะใส่เสื้อเชิ้ตของฉันคลุมทับดีไหม?”

“เสื้อของพี่รันย์ตัวใหญ่จะตาย แยมใส่แล้วเหมือนใส่กระโปรงเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ