บทที่ 32 ร่องเรือรัก

หลังจากจบสงครามขนาดย่อมที่ริมหาดทราย ที่สามหนุ่มมาเฟียไล่เตะกันฝุ่นตลบจนเหนื่อยหอบ ในที่สุดทุกคนก็พากันมาหยุดยืนอยู่ที่สะพานปลาส่วนตัว ซึ่งมีเรือสุดหรูหราสีขาวจอดสตาร์ทเครื่องยนต์รออยู่ก่อนแล้ว

“เดินระวังๆ จับมือฉันไว้แน่นๆ” ภาคิรันย์เอ่ยน้ำเสียงนุ่มนวล พลางขยับเข้าไปกระชับฝ่ามือเรียวเล็กของยลลดาเอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ