บทที่ 62 คุณพ่อโอ๋ยาก

หลังจากส้มตำปูปลาร้าจานใหญ่วางเปล่าจนไม่เหลือแม้แต่น้ำ ภาคิรันย์ก็นั่งซี๊ดซ๊าดอ้าปากพะงาบๆ เพราะความเผ็ดร้อนจากพริกสิบเม็ด เหงื่อเม็ดโตแทรกซึมเต็มไรผมและกรอบหน้าคมเข้ม ใบหน้าซีดเซียวในตอนเช้าเปลี่ยนเป็นแดงระเรื่ออย่างเห็นได้ชัด

“เผ็ด แต่สะใจชะมัดเลย” ชายหนุ่มพึมพำพลางพ่นลมหายใจออกทางปาก

“ก็พี่รันย์เ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ