บทที่ 39 ความจริงจากอดีต

คนฟังสับสน ยิ่งตอนนี้ใบหน้าของคนตัวใหญ่กำลังโน้มหา มือบางยกผลักดันแต่เขากลับไม่ยินยอม จับมือเธอไว้มั่นแล้วแนบริมฝีปากอย่างรวดเร็ว ลิ้นร้อนกระหวัดควานหาความหวานก่อนยอมปล่อยให้คนสวยเป็นอิสระ พิมพ์จันทร์หอบหายใจผิวแก้มแดงปลั่ง

“คุณฉวยโอกาสกับฉันอีกแล้ว...”

หญิงสาวพยายามเบี่ยงกายหนีแต่กลับถูกโอบกอดไว้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ