บทที่ 42 พังทลาย

ธัชพลเข้าใจเหตุผลของอีกฝ่าย “ก็ได้ครับ”

คนสวยกระอักกระอ่วนเล็กน้อย ก่อนเหลือบมองเขาอีกครั้ง

“ถ้างั้นฉันขอตัวขึ้นห้องก่อนนะคะ”

เขาอมยิ้ม “อยากให้ผมไปด้วยไหม”

“ไม่ต้องเลยค่ะ!” คนตัวเล็กตะโกนออกมา ทำเอาคนพูดหลุดหัวเราะ เลยทำให้อีกฝ่ายเข้าใจได้ว่าตนเองถูกแกล้งเสียแล้ว

“คนบ้า!” พูดจบ รีบสาวเท้าขึ้นช...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ