บทที่ 58 เบื้องหลังเงามืด

ร่างสูงใหญ่ชะงัก ผละห่างแล้วระบายลมหายใจหนักออกมา ไม่คิดว่าเวลาล่วงเลยขนาดนี้แล้ว พิมพ์จะยังไม่ลืมเรื่องราวในอดีต ทั้งที่ต่างผ่านอะไรหลายอย่างมาด้วยกัน เขาเคยคิดว่าการกระทำของตนเอง มันมากพอให้เธอได้เห็น แต่กลับไม่ใช่เลย ดวงตาเรียวหม่นลง จนอีกฝ่ายสังเกตเห็น มือบางแตะหลังมือหนาแผ่วเบา

“ฉันขอโทษค่ะ ขอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ