บทที่ 66 อดีตย้อนคืน

เขาเงยหน้ามองบุตรสาวคนเล็ก ริมฝีปากหนาสั่นตามแรงสะอื้น

“อย่างน้อยก็เห็นแก่ที่พ่อเลี้ยงหนูมาตั้งแต่เกิด คิดว่านี้เป็นการตอบแทนบุญคุณครั้งสุดท้ายเถอะนะลูก เพราะพ่อคงมีชีวิตอยู่อีกไม่นาน...”

ริมฝีปากบางสั่นระริก ร่างกายสั่นสะท้าน

“พ่อพูดเหมือนพิมพ์ไม่ใช่ลูก พิมพ์คิดไม่ผิดใช่ไหมคะ พิมพ์ไม่ใช่ลูกของพ่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ