บทที่ 69 ครั้งสุดท้าย

ธัชพลน้ำตาไหลอาบแก้ม ร่างบางโอบรัดเขาไว้แนบแน่น ธเนศไม่อาจทนเห็นได้อีก จำต้องถอยออกมา

“ผมไม่อยากเสียคุณไปเลยพิมพ์”

“พิมพ์เจอเรื่องหนักหนามามาก พิมพ์อยากหาที่สงบๆ รักษาหัวใจ และความรู้สึกตัวเองค่ะ”

เขาผละห่าง แล้วกุมใบหน้าของเธอไว้

“ผมจะรอนะ รอวันที่คุณกลับมา”

เธอยิ้มกว้าง “ค่ะ”

กระเป๋าถูกขนออก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ