บทที่ 70 ครั้งสุดท้าย

เขาฉีกยิ้มกว้างกว่าครั้งไหนๆ ล้วงกระเป๋าเสื้อโค้ท หยิบกล่องกำมะหยี่สีแดงสดออกมา แล้วเปิดออกคุกเข่าลงตรงหน้า

“แต่งงานกับผมนะครับพิมพ์”

คนถูกขอยกมือปิดปากน้ำตาไหลอาบแก้ม พยักหน้ารับ ครั้งนี้เธอเต็มใจตอบรับเขาทั้งหัวใจ ธัชพลบรรจงสวมแหวนลงตรงนิ้วนาง ก่อนลุกยืนโน้มใบหน้าแนบริมฝีปาก มันทั้งโหยหาและเรียก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ