บทเจ็ดสิบเจ็ด

มุมมองของอเล็กซ์

ฉันหนุนตักคิร่า ปล่อยให้เธอลูบผมฉันเบาๆ อย่างเหม่อลอย สัมผัสแบบที่ไม่เรียกร้องอะไรจากฉันเลย มีเพียงแค่การอยู่ตรงนี้ มีเพียงแค่ความอบอุ่น หลังจากร้องไห้จนหลับไปและเมินเฉยต่อทุกสายที่โทรเข้ามือถือ เธอก็มาปรากฏตัวที่หน้าประตูห้องฉันเช้านี้โดยไม่บอกกล่าว แค่คิร่า ในชุดเดินทางชุดเดิ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ