บทที่ 136: หนึ่งชั่วโมง

มุมมองของเชส

ความโล่งใจที่ถาโถมเข้ามาใส่ตัวผมตอนที่อเล็กซ์พูดคำเหล่านั้นออกมา มันไม่เหมือนความรู้สึกใดๆ ที่ผมเคยสัมผัสมาตลอด 24 ชั่วโมงที่ผ่านมาเลย กลิ่นถูกกลบจนเกือบสนิท

ผมพรูลมหายใจที่เหมือนจะอัดแน่นอยู่ในอกมาตั้งแต่เมื่อคืน ลมหายใจที่ทั้งหนักหน่วง บาดลึก และใหญ่เกินกว่าจะแบกรับไว้ได้ ไหล่ของผมล...