บทที่ 139: ก้าวไปข้างหน้า

มุมมองของอเล็กซ์

ผมเคยเห็นเชสเจ็บปวดมาก่อน เคยเห็นเขาหวาดกลัว หมดแรง แบกรับไม่ไหวจนถูกผลักไปถึงขีดจำกัดของสิ่งที่เขาจะรับมือได้ แต่การที่ต้องมาเห็นเขานอนขดตัวอยู่บนเบาะหลังของรถที่กำลังแล่นอยู่ ลมหายใจขาดห้วงเป็นจังหวะสั้นๆ ร่างกายทั้งร่างงอเข้าหากันราวกับพยายามจะยึดรั้งตัวเองเอาไว้จากภายนอก... มัน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ