บทที่ 141: การดีขึ้น

มุมมองของเชส

สิ่งแรกที่ผมรู้สึกคือความหนาว

ไม่ใช่ความหนาวแบบกัดผิวหรือแสบสัน แต่มันเป็นความเย็นยะเยือกที่ฝังลึกและนิ่งสงบ โอบล้อมไปทุกสัดส่วนของร่างกาย เหมือนผมจมดิ่งอยู่ในนั้นมาเนิ่นนาน หัวสมองหมุนติ้วก่อนที่เปลือกตาจะทันได้เปิดเสียอีก มันหนักอึ้งและเชื่องช้า ราวกับผมกำลังพยายามตะเกียกตะกายขึ้นมา...