บทที่ 142: “การสนทนาสำหรับผู้ใหญ่”

มุมมองของอเล็กซ์

ผมเปิดประตูออก และวอห์นก็แทบจะพุ่งตัวเข้ามาทั้งที่ผมยังไม่ได้ขยับหลีกทางให้ดีด้วยซ้ำ เขาไม่รอคำเชิญหรือเอ่ยถามอะไรสักคำ เขาเบียดตัวผ่านผมเข้ามาเหมือนรอจังหวะจะพังประตูเข้ามาตั้งแต่ก่อนที่ผมจะเปิดมันเสียอีก สายตาของเขาพุ่งตรงไปยังเชสที่นอนอยู่บนเตียงทันที

ผมเฝ้ามองเขาขณะที่รับรู้สภ...