บทที่ 148: คำเตือน

มุมมองของดาฟเน่

ห้องนั่งเล่นดูเหมือนจะเล็กลงทุกครั้งที่ฉันเดินผ่าน ฉันเดินวนไปวนมาเกือบชั่วโมงแล้ว เดินกลับไปกลับมาระหว่างหน้าต่างกับโซฟา เสียงส้นสูงแทบไม่ดังกระทบพื้นไม้เนื้อแข็งเลย

โคมไฟตรงมุมห้องสาดแสงสีเหลืองนวลอบอุ่นไปทั่วห้อง แต่มันไม่ได้ช่วยบรรเทาความหนาวเหน็บที่เกาะกุมอยู่ในอกฉันได้เลย ฉ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ