บทที่ 151: การถ่ายโอน

มุมมองของเชส

ห้องทั้งห้องเงียบสนิท มีเพียงเสียงลมที่พัดเฉียดหน้าต่างเก่าคร่ำคร่าของตัวบ้านแผ่วเบา ผมนั่งพิงหัวเตียง พยายามจดจ่ออยู่กับเสียงนั้นแทนความรู้สึกที่กำลังเกิดขึ้นกับร่างกายตัวเอง

อ่อนแอ

ไม่ใช่ความเหนื่อยล้าแบบปกติ แต่มันลึกซึ้งกว่านั้น... เหมือนมีบางอย่างผิดปกติ เหมือนร่างกายของผมกำลังต...