บทที่ 158: หมดเวลาแล้ว

มุมมองของเชส

ความรู้สึกผิดคือสิ่งที่เลวร้ายที่สุด ไม่ใช่ความหวาดกลัว ไม่ใช่ความรู้สึกไร้หนทาง หรือแม้แต่ภาพขาของแดฟนีที่หักพับผิดรูปในขณะที่พี่ชายของเธอยืนค้ำหัวและแสยะยิ้ม ทั้งหมดนั่นมันน่าสะพรึงกลัวก็จริง แต่ความรู้สึกผิดกลับเป็นสิ่งที่หนักอึ้งที่สุด มันเกาะกุมอยู่กลางอก กดทับลงมาจนผมแทบจะหายใจไม...